با افزایش بیسابقه بهای مواد غذایی در جهان، داوری در خصوص اینكه آیا محصولات تراریخته عامل مهم و اساسی در امنیت غذایی محسوب میشوند یا نه هنوز در آسیا ادامه دارد.
به گزارش خبرگزاری فرانسه، دولت فیلیپین علنا از پرورش تجاری ذرت تراریخته یا اصلاح ژنتیكی شده استقبال كرده است اما ظاهرا كشورهای همسایه علاقه كمتری به پرورش این گونه محصولات نشان میدهند.
دانیل اوكامپو یك مهندس ژنتیك كه با گروه زیست محیطی صلح سبز همكاری می كند گفت، در خصوص استفاده از بذرهای اصلاح ژنتیكی شده برای تولید محصولات پرمحصول و محصولاتی كه میتوانند در برابر تغییرات آب و هوایی مقاومت كنند ، بحث زیادی وجود داشته است.
اما به گفته او هنوز سالها باقی است تا بتوان از طریق این فناوری نوین نیازهای غذایی را تامین كرد. با این حال حتی این موضوع نتوانسته است فیلیپینیها را از پرداخت یارانه برای تولید ذرت تراریخته بازدارد.
اوكامپو گفت، این موضوع كه پتانسیل باردهی ذرت تراریخته و برخی انواع معمولی ذرت یكسان است حقیقت ندارد.
ژاپن ضمن آنكه به دلیل نگرانی مصرفكنندگان از خطرناك بودن مصرف محصولات تراریخته ، این محصولات را پرورش نمیدهد اما برای تولید محصولاتی مانند روغن آشپزی، غذای حیوانات و كالاهای صنعتی غلات تراریخته وارد می كند.
شركتهای ژاپنی از آنجا كه باید روی محصولاتشان برچسب بزنند و میدانند كه مردم از مصرف محصولات تراریخته نگران هستند، تمایلی به آزمایش بازار غذاهای آماده مصرف با استفاده از این محصولات نداشته اند.
در حالیكه ژاپن كشت محصولات تراریخته را ممنوع نكرده است، اما قوانین سختی مانع مشاركت سرمایهگذاری در این زمینه شده است.
اما در ژاپن كه نیمی از محصولات مصرفی خود را وارد میكند، افزایش بهای غذا موجب نگرانیهای فزاینده مردم شده و از این رو دولت این كشور اعلام كرده كه محصولات تراریخته میتواند راهی برای كاستن از نگرانیهای مربوط به امنیت غذایی و مشكلات زیست محیطی باشد.
یك مقام وزارت كشاورزی ژاپن گفت، به دلیل نگرانی شدید عمومی درباره مصرف غذاهایی كه از لحاظ ژنتیكی اصلاح شده اند، كشت گیاهان تراریخته برای شركتهای ژاپنی مقرون به صرفه و سودآور نخواهد بود.
با این وجود وی گفت، با توجه به گسترش كاشت محصولات تراریخته در خارج از كشور و افزایش تقاضای مواد غذایی، انها سرگرم بررسی راههایی هستند تا بتوانند در آینده به كشاورزی تجاری محصولات تراریخته بپردازند.
در كره جنوبی روز اول ژانویه امسال قانونی به اجرا گذاشته شد كه قوانین سخت گیرانهای را بر واردات دانههای تراریخته وضع كرده است.
یك مقام وزارت كشاورزی كه خواست نامش فاش نشود ، گفت، برنامههای داخلی تولید دانههای تراریخته برای اهداف آزمایشگاهی به اجرا درمی آید اما هیچ برنامهای برای مصارف تجاری وجود ندارد.
این مقام افزود، تا كنون تمام دانههای تراریخته وارد شده پس از ترخیص از گمرك فورا فراوری شده اند.
وی افزود، در اینجا هیچ موردی از استفاده از دانههای تراریخته وارداتی و یا محصول داخلی برای كشت تجاری وجود نداشته است و به رغم افزایش بهای غذا آنها در نظر ندارند كه قوانین خود را در این زمینه آسانتر كنند.
در بانكوك، دفاتر منطقهای سازمان خوار و بار سازمان ملل (فائو) اعلام كردند كه نشانهای از فشار دولتها ی آسیایی برای تولید دانههای تراریخته وجود ندارد.
هی چانگچویی نماینده منطقهای فائو گفت، با استفاده از فناوری مدرن كشاورزی، كشورها باید بتوانند كه بدون استفاده از دانههای ترایخته، مواد غذای كافی خود را تولید كنند.
وی گفت، نیازی به دانههای تراریخته نیست. تنها سعی كنید كه كود و آب خوب عرضه كنید.
در چین، شورای دولتی یا هیات دولت قوانین مفصلی در سال ۲۰۰۱منتشر كرد كه ایمنی، برچسب گذاری، جواز تولید و فروش و سیاستهای ایمنی واردات تمام محصولات تراریخته را در برمی گیرد.
زی یانگ از مركز تحقیقات توسعه گفت، هیچ غلات تراریختهای از جمله بذرها در چین اجازه مصرف خوراكی ندارند.
استفاده از محصولات تراریخته برای مصارف غیر مستقیم مانند تولید روغن خواركی مجاز شمرده شده است اما باید به وضوح روی برچسب آنها این موضوع درج شود.
وی گفت، در چین موفقیتهایی در زمینه تحقیق بر روی محصولات تراریخته وجود داشته است اما تا كنون هیچ كاربرد تجاری نداشته اند.
این مقام افزود، گفته میشود كه موفقیتهایی در تحقیق بر روی برنج و ذرت تراریخته وجود داشته است اما به هیچ كدام از این محصولات اجازه عرضه در بازار داده نشده است.
به گفته اوكامپو از صلح سبز ، فیلیپین اولین كشور در جنوب شرق آسیا و احتمالا در تمام این قاره است كه یك محصول غذایی تراریخته تجاری دارد.
منبع
تبلیغات 
