تبلیغات

 
 
آرشیو موضوعی

 

آرشیو ماهانه

 

دوستان

 

آمار

 

خروجی ها

 

Designed by : My Computer team

   
 

گلبول های کوچک را می توان حامل ژن های انسولین کرد که این روش برای مبارزه با دیابت مفید است.آزمایش های انجام شده روی موش ها نشان می دهد این روش می تواند ژن های انسولین را به خصوص در پانکراس(جایی که انسولین مورد نیاز ترشح می شود) فراهم کند.این گروه تحقیقاتی غشاهای کروی میکروسکوپی را به موش ها تزریق کردند و با استفاده از امواج مستقیم فرا صوتی گلبول ها را متلاشی کردند و محتوای ژنتیکی شان را در اندام هدف آزاد کردند.

این روش برای بدست آوردن ژن بسیار مفید است که بدین وسیله می توان روش های درمانی را به خوبی اعمال کرد.

ژن درمانی روشی است که بوسیله آن می توان DNA را به درون سلول های انسان وارد کرد و این روش به سلول ها کمک می کند که بر بیماری ها  غلبه کنند.در عین حال تاریخ جدال برانگیزی دارد.مرگJesse Gelsinger  18 ساله در سال 1999 نشان داد که  این نوجوان برای یک اختلال کبدی نادر ژن درمانی دریافت کرده بود.به نظر می رسد او واکنش ایمنی سختی را متحمل شده باشد .

متخصصان می گویند مشکلات زیادی برای انجام ژن درمانی وجود دارد مثل انتخاب کردن بهترین روش برای ژن درمانی.بعضی از انواع ژن درمانی ها با استفاده از ویروس های بی ضرر انجام می شوند که به روش های مهندسی ژنتیک این ویروس ها را حامل ژن های سالم می کنیم.

وقتی که این ویروس ها به بدن حیوان تزریق می شوند ویروس ژن خود را به همراه ژن سالم با  DNA میزبان الحاق می کند.ولی این ویروس ها به بعضی از سلول های اندام های داخلی نمی رسند.این مشکل در رابطه با دیابت که در آن ترشح انسولین یا عمل آن مختل می شود بسیار اهمیت دارد.

سلول ها پروتئین های مهمی تولید می کنند مثل انسولین که این سلول ها در ساختارهای غیر قابل دسترس (برای اجسام خارجی مثل ویروس های ژن درمانی) درون لوزالمعده قرار دارند که خود پانکراس در زیر معده قرار دارد.

پس برای اجسام خارجی مثل ویروس های ژن درمانی مشکل است که از طریق خون به این سلول ها برسند.اگر به سلول های هدف نزدیک نشوند ممکن است سلول های سرتاسر بدن ژن را دریافت کنند و انسولین تولید کنند.در صورتی که فقط سلول های پانکراس طوری تمایز یافته اند که انسولین را به میزان مناسب ترشح کنند ولی سلول های دیگر بدن بدون توجه به میزان انسولین جذب شده آن را زیادتر از مقدار لازم ترشح می کنند.

در این صورت شخص دچار شوک انسولین می شود و احتمال مرگ او در اثر این شوک بیشتر از احتمال مرگ بوسیله دیابت است.

به همین دلیل Paul Grayburn از دانشکده پزشکی تگزاس و همکارانش پس از متلاشی کردن گلبول ها آن ها را حامل ژن های انسولین کردند سپس گلبول های پانکراس را به موش ها تزریق کردند.در ابتدای آزمایش گلبول ها را حامل پلازمیدی کردند که فقط برای یک نشانگر پروتئینی کد شده بود.

تحقیقات نشان داده است امواج فراصوتی گلبول های کوچک را در پانکراس متلاشی می کند و می توان محتوای ژنتیکی آن ها را به دست آورد.وقتی این محققین اندام های مورد آزمایش را کالبد شکافی کردند دریافتند که مقدار انسولین در بافت لوزالمعده بیشتر از بافت های دیگر است.

به این ترتیب کلبول ها را محتوی ژن های انسولین انسانی کردند و به پانکراس موش ها تزریق کردند در نتیجه انسولین انسانی تولید شد.

بنابراین در این آزمایش برای ژن درمانی از گلبول های خون استفاده شد.

Newscientist

16 may  2006

 

نوشته شده توسط فاطمه شکاری در  چهارشنبه 3 خرداد 1385  و ساعت 02:05 ق.ظ

   

وبـــلاگ

 

جستجو

 

خبرنامه

 

صفحات

 

مطالب پیشین

 

 

نویسندگان